Uitgangspunten van de Wet maatschappelijke ondersteuning
De Wet maatschappelijke ondersteuning is een kaderwet waarbinnen de Gemeentes zorgdragen voor wonen, zorg en welzijndiensten voor haar burgers. Deze burgers kunnen, om welke reden dan ook, moeizaam participeren aan het sociaal maatschappelijke/economische leven en hebben vormen van hulp nodig. Deze burgers beschikken niet over mantelzorgers en doen een beroep op de Gemeente.
De Gemeente hanteert een aantal uitgangspunten:
- wij vinden dat burgers eigen verantwoordelijkheid dragen;
- wij willen maatschappelijke participatie van mensen met beperkingen;
- wij willen goede zorg voor mensen met beperkingen;
- wij willen gewoon waar het kan en speciaal waar het moet;
- wij zijn verantwoordelijk voor samenhangend beleid en regie;
- houdbaarheid van de AWBZ als landelijke regeling voor mensen die langdurig intensieve zorg nodig hebben;
- wij sturen aan op minder overheidsregels;
- wij willen betrokkenheid van burgers bij beleidsvorming;
- wij nemen verantwoording over het beleid op lokaal niveau.
Wie krijgt er te maken met de Wmo?
De Wet maatschappelijke ondersteuning is er voor iedereen. Dus voor gezonde mensen, maar ook voor mensen met beperkingen door ouderdom of handicap, een chronisch psychisch probleem, een psychosociaal probleem en ouders en kinderen met opvoedproblemen. Verder vallen ook de maatschappelijke opvang, het verslavingsbeleid en de bestrijding van huiselijk geweld onder de Wmo.